کد مطلب: 13592
لینک کوتاه: http://www.sabzevarian.com/?p=13592

بر طبل قومیت نکوبیم

علی ششتمدی

سبزواریان: رفتار نماینده نیشابور، اخیراً خاطر همشهریان را حسابی مکدر کرده و جو عجیبی در فضای مجازی راه افتاده است. نکته بسیار مهم در رفتار و واکنش ما در قبال این رفتارها، این نکته است که حواسمان باشد، ناخواسته جرقه آتشی نشویم که سودش را دیگران می‌برند و دودش به چشم ما می‌رود.

نمی‌توان از رفتار اشتباه این نماینده دفاع کرد؛ اما این اولین رفتار جو زده و احساس‌گرای یک نماینده جبهه پایداری نیست و از رأی‌دهندگان باید پرسید که چرا به کسانی که چنین منش و رفتاری دارند رأی می‌دهند؟ اما اگر بخواهیم طریق انصاف را طی کنیم، نیاز است از زاویه دیگری نیز به مسئله نگاه کنیم.

اول اینکه مفاهیم مربوط به افتراق قومیت، یک لجبازی کودکانه هستند. اینکه ما سبزواری‌ها فلان یا نیشابوری‌ها بهمان! حتی در سطح کلان، مباحث مربوط به قومیت‌ها یا حتی ملیت‌ها، صرفاً یک رفتار نژادپرستانه محسوب می‌شوند. نه خدایی که جهان را آفریده و نه فلسفه خلقت، هیچ قومیتی را بر دیگری برتری نداده‌اند! به‌صرف اینکه من متعلق به یک شهر هستم، حق ندارم اهالی شهر دیگر را تخریب کنم! همان‌طور که در مسائل مربوط به اختلافات میان ما و عربستان، بزرگان، ما را از عرب‌ستیزی و نژادپرستی، باز داشتند!

نکته دیگر آن‌که، شروع‌کننده این غائله، خود همشهری ما یعنی جناب حسینی بود. درست است که جمله بیان‌شده توسط ایشان، یک تپق و اشتباه محسوب می‌شود، اما نظام خطا و جزا، همیشه مناسب نیست! گاهی یک لحظه اشتباه در رانندگی، جان چند نفر را می‌گیرد یا کسانی را یک عمر خانه‌نشین می‌کند! من اگر خودم را جای یکی از شهروندان گرامی نیشابور بگذارم، نمی‌توانم قبول کنم که این اشتباه، سهوی بوده باشد؛ بنابراین، اعتراض نیشابوری‌ها به سیدجواد حسینی را کاملاً به‌جا و به‌حق می‌دانم!

نکته جالب‌تر اینجاست که جواد حسینی، در مصاحبه با هفته‌نامه ستاره شرق، مدت‌ها پیش، به‌راحتی بیان کرده بود که به‌هیچ‌عنوان به سبزوار محبت خاصی نخواهد داشت و او اکنون یک مسئول استانی محسوب می‌شود. صحبتی که اعتراض نماینده شهرمان را نیز به دنبال داشت. پس نمی‌توانم بپذیرم چنین مسئله‌ای عمدی باشد. خطای سهوی، وقتی در این حد توهین‌آمیز باشد، نیاز به عذرخواهی عمیق‌تر و ابراز پشیمانی شدیدتری هم دارد که جناب حسینی آن را انجام ندادند.

از آن‌طرف، موجی به راه افتاده که سعی می‌کند، سیدجواد حسینی را به بتی تبدیل کند و او را بپرستد! این جریان هم یک نژادپرستی صرف است. کارنامه جناب حسینی در دوره مسئولیتش در آموزش‌وپرورش و اکنون در معاونت سیاسی، دیکته بی‌غلط نبوده و بعضی‌هایش حتی قابل دفاع نیستند. تأکید بیش‌ازحد به ایجاد پارلمان‌های ظاهری، که نه بر اساس دموکراسی که به‌صورت فرمایشی گزینش می‌شوند ـ و هدفی جز ارائه گزارش‌کار به مقامات بالا، نداشته و ندارند ـ هم در آموزش‌وپرورش و هم در استانداری، یکی از یادگارهای عملکرد ضعیف ایشان است که هرگز نمی‌شود از آن‌ها دفاع کرد؛ مانند این انتقاد، فراوان در رفتار این شخص، در جایگاه انتصابی پیدا می‌شود که الآن جای بحث در مورد آن نیست. مهم آن است که سیدجواد حسینی را گل بی‌عیب نپنداریم. اشتباهی در نیشابور انجام داده است که باید برایش پاسخ داشته باشد.

حالا و در این شرایط، ماهیگیران متبحر، آب گل‌آلود را به چشم «فرصت» دیده‌اند و سعی می‌کنند با تهییج احساسات قومی ما، ماهی خود را به‌راحتی صید کنند. خلاصه حرف این است که ازیک‌طرف هرچند رفتار نماینده نیشابور آن‌قدر زشت و زننده بود که به ذات خود و فارغ از حقانیت یا عدم حقانیتش، قابل نقد و تأمل است و نه‌تنها آبروی حوزه انتخاباتی‌اش، بلکه آبروی معدود زنان راه‌یافته به عرصه مقام‌های سیاسی را، در معرض خطر قرار داده است؛ اما از آن‌طرف، سیدجواد حسینی، اشتباه بزرگی مرتکب شده و باید پاسخ‌گو باشد. از طرف دیگر هم، هیچ تفاوت و برتری و فضیلتی میان ما و فردی از شهر دیگر، وجود ندارد. آن‌ها در میان ما و ما در میان آن‌ها زندگی کرده‌ایم و کلی قوم‌وخویش در شهرهای هم داریم! پس اجازه ندهیم بر طبل تفرقه قومیتی ضرب بگیرند و ما رقاصان بی جیره این مجلس شوم باشیم، برای لذت دیگران!

عضویت در کانال تلگرام سبزواریان

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

theme