کد مطلب: 24193
لینک کوتاه: http://www.sabzevarian.com/?p=24193

مردم سبزوار قدر خودشان را نمی‌دانند!

ستاره شرق – مهدی مقصودی

گفت‌وشنودی با حسن مشایخی در مورد مدرسه‌سازی‌های بنیاد مشایخی در سبزوار

«بنیاد مشایخی» یکی از نام‌های پرتکرار این روزها در میان خیران مدرسه‌ساز سبزوار است. برای تکمیل این پرونده با حسن مشایخی به صحبت نشستیم تا از انگیزه‌ها و لذت‌ها و مشقت‌های این مسیر و هدف ارزشمند برایمان بگوید:

  • به‌عنوان اولین سؤال می‌خواستم بپرسم در میان این‌همه کار خیر چطور شد که سراغ مدرسه‌سازی رفتید؟

جواب سؤال شما را از دو بُعد می‌توانم خدمتتان عرض کنم. انسان وقتی به دنیا می‌آید، اولین محیطی که با آن روبه‌رو می‌شود خانواده است. دومین محیط که در سن حدود ۶ یا ۷ سال انسان در آن قرار می‌گیرد، محیط مدرسه است. زمانی که در ۷ سالگی وارد مدرسه می‌شود، هم فهم و شعور بالاتری دارد نسبت به آن شش سالی که قبل از آن در خانواده بود و هم آمادگی لازم برای فراگرفتن بسیاری مسائل.

لذا مدرسه نقش کلیدی و اساسی در سازندگی شخصیت و زندگی هر فرد دارد. فرهنگ، فهم، شعور و همۀ مسائل این شکلی در همان زمان مدرسه شکل می‌گیرد. فکر من هم این بود که می‌توانیم از طریق مدرسه در فرهنگ و فکر فرزندان این سرزمین تأثیر ایجاد بکنیم.

  • با توجه به اینکه محل زندگی شما کشور آمریکاست، می‌توانید مقداری در مورد تفاوت‌های سیستم آموزشی میان ما و آن‌ها صحبت کنید؟

 درواقع در یک مصاحبه کوتاه نمی‌توان در این مورد صحبت کرد؛ اما به‌طورکلی باید بگویم که مسئله آموزش در ایران تحت تأثیر مسائل مذهبی تاریخی و ملی است و این طبیعت هر نظام آموزشی خواهد بود. آمریکا هم بالطبع مسائل خود را خواهد داشت و مسائل تاریخی فرهنگی و تمدن و امثال آن. این دو زیربناهای متفاوتی دارند و قابل‌مقایسه نیست اما چیزی که مشترک است و می‌توانیم آن را در این دو بستر منتقل کنیم، تکنولوژی و دانش روز است. از تمام کشورهای پیشرفتۀ جهان -آلمان، ژاپن، آمریکا و هر کشور دیگری که پیشرفت‌هایی در زمینه تکنولوژی وجود دارد- اگر بتوانیم دانش به اینجا منتقل کنیم قطعاً مفید خواهد بود.

برنامه من هم این هست که ان‌شاا… بعد از تکمیل بستر سخت‌افزاری قضیه که همان مدرسه‌سازی است برویم سراغ تکمیل تجهیزات و پیشرفته کردن مدارس بر اساس تکنولوژی. تاکنون هم توانسته‌ایم ۱۵ مدرسه را هوشمند سازی کنیم.

  • شما در نقاط دیگر ایران نیز مدرسه ساخته‌اید یا صرفاً در سبزوار به کار را کردید؟

جایی جز سبزوار مدرسه نساختیم؛ البته در جاهای دیگر، درمانگاه یا خانه کودکان هم به‌صورت خیر ساز ساخته‌ایم.

  • چرا در حوزه آموزش، سبزوار را انتخاب کرده‌اید؟

انسان هر کاری را که تصمیم می‌گیرد انجام بدهد، آن را بر اساس افکار و احساسات خودش انجام خواهد داد و خداوند هم راه‌هایی را پیش پای او می‌گذارد. ما هم زمانی که تصمیم گرفتیم مدرسه‌سازی کنیم با خانواده محترم جناب سرهنگ صالح‌آبادی آشنا شدیم. از طریق آشنایی با ایشان، اولین مدرسه را ۱۵ سال پیش در خود صالح‌آباد ساختیم. همان شروع باعث شد که ادامه راه را هم در همین شهر داشته باشیم. درخواست‌های فراوانی از مناطق دیگر هم داشتم. در همین جلسه هم اعلام کردم حتی در جنوب تهران یا شهرهایی که باورم نمی‌شد از ما برای ساخت مدرسه تقاضا شده است.

حتی گاهی تصمیم گرفتم با توجه به شرایط مدارس آن مناطق، در آن قسمت‌ها سرمایه‌گذاری کنیم؛ اما گویا مسئولان این منطقه در چای ما نمک ریخته بودند و نمک‌گیر همین منطقه شده‌ایم.

دیگر تصمیم گرفتیم حالا که این شهر را شروع کردیم، انشاا… تا آنجا که خدا، قوت و توان بدهد اینجا را به لحاظ سخت‌افزار تأمین کنیم و بعد سراغ جاهای دیگر برویم.

  • مجموعه مدیریتی شهر هم با شما همکاری لازم را داشتند؟

همکاری بسیار عالی بود. به‌صورت کامل از طرف مدیریت‌های مرتبط حمایت شده‌ایم؛ مثلا شورای شهر، بسیار خوب و منسجم همکاری کرد و به‌صورت خاص آموزش‌وپرورش در این زمینه از زمانی که آقای راه‌چمنی و همکارانشان بودند بعد هم در دوران آقای بینش و الآن هم در زمان مدیریت آقای محرابی همه بسیار کمک کردند. درواقع می‌خواهم خدمت شما این نکته را بگویم که این‌ها بسترسازی لازم را انجام دادند که ما آمدیم. اگر بسترسازی نبود، این اتفاقات امکان نداشت. گاهی در این زمینه‌ها کافیست یک اخم کوچک ببینیم یا یک پشت چشم نازک شود تا پشیمان شویم. ولی به خواستِ خدا همیشه نهایت همکاری را

آموزش‌وپرورش داشته و هیچ‌وقت به این فکر نیفتادم که جای دیگری بروم. برای همین من حسابی تشکر دارم از تمام کادر آموزش‌وپرورش سبزوار چه در قدیم و چه جدید.

  • ازنظر آماری چه واحدهایی و به چه تعداد ساخته‌اید؟

 ما ۱۵ مدرسه و خانه کودکان در این منطقه ساخته‌ایم. درواقع به‌جز مدرسه، واحدهایی به نام خانه کودکان که زیرمجموعه بهزیستی هستند نیز در برنامه ما قرار داشتند.

  • دربارۀ قسمت نرم‌افزاری و مباحثی که مربوط به تجهیز مدارس بعد از ساخت است بیشتر بفرمایید. چه برنامه‌هایی مدنظر است؟

الآن در کشورهای پیشرفته دنیا دیگر فقط کتاب درسی مدرسه و معلم برای آموزش کافی نیست. بلکه رایانه و نرم‌افزارهای آن به خوبی برای آموزش استفاده می‌شود و اینترنت و فضای مجازی هم نقش بسیار مهمی را در زمینۀ آموزش ایفا می‌کند. آموزش با کمک همۀ این‌ها انجام می‌شود. اتفاقاً دیشب برای یکی از دوستان مثالی زدم. من رفته بودم سِرُم بزنم. در ایران معمولاً رگ بسیار بد پیدا می‌شود. ولی وقتی در آنجا می‌خواستم این کار را بکنم دستگاهی داشتند به نام وین فاندر که تمام رگ‌ها را نشان می‌دهد و کار را راحت می‌کند.

فکر می‌کنم آموزش‌وپرورش ما هم نیاز دارد به وسایل روز تجهیز شود تا دانش‌آموزان بهتر بتوانند یاد بگیرند. ۱۵-۱۰ سال پیش کسی با اینترنت و کامپیوتر و موبایل و این‌جور چیزها آشنایی نداشت. امروز می‌بینید که همۀ بچه‌ها با آن‌ها آشنایی دارند؛ و نیاز شدید دارند که آموزش ببینند تا در مورد آن‌ها درست استفاده کنند و به راه درست بروند.

  • به‌عنوان سؤال آخر شما به‌عنوان کسی که سال‌هاست با سبزوار و مردم سبزوار در ارتباطید و محل زندگیتان جایی در بیرون کشور است، نظرتان درباره نقاط ضعف و قوت سبزوار چیست؟

من در این ۱۵ سالی که در این شهر رفت آمد داشتم، مردمی بسیار مهمان‌نواز را در آن شناختم. مردمان بامحبت و خونگرم و درجه‌یکی هستند و اینکه به اینجا می‌گویند دیار سربداران و مردمش را مردم دیار سربداران می‌شمارند، درست است. همان مردم‌اند و ادامه همان راه. حتی معتقدم مردم سبزوار خودشان قدر خودشان را نمی‌دانند.

هرکدام از بزرگان این شهر مانند حاج ملاهادی و دیگران که اسم نمی‌برم، در یک شهر دیگر بود، با همان یک اسم غوغا می‌کردند. شهر پاریس یک برج ایفل دارد، تمام دنیا را جذب کرده است! هرکدام از این بزرگان سبزوار می‌توانند یک نماد باشد؛ ولی اول خود سبزواری‌ها باید بپذیرند که چنین بزرگانی دارند. بعد از آن‌ها به‌عنوان نماد و مفاخر شهرشان یاد کنند.

  • منتشر شده در شماره ۱۴۸ هفته نامه ستاره شرق
عضویت در کانال تلگرام سبزواریان

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

theme