کد مطلب: 22997
لینک کوتاه: http://www.sabzevarian.com/?p=22997

واژۀ سبزوار ترجیعِ کلامِ او بود

ستاره شرق

محمدجعفر یاحقّی آنقدر نام بزرگی هست که نیاز به معرفی نداشته باشد. مدیر قطب علمی ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد، آوازه‌ای ملی و بین‌المللی در حوزه دانشگاهی و علمی دارد. استاد بزرگ زبان و ادبیات فارسی نیز از مشهد آمده بود در کنار دیگر علاقه‌مندان به مرحوم سیدمحمد علوی‌مقدم، در مراسم خاکسپاری ایشان شرکت کند. دقایقی که با ستاره شرق صحبت کرد، هرچند کوتاه بود و بدون آمادگی قبلی، اما در همین کلامِ کوتاه، نکات بسیار مهم و قابل تأملی را از شخصیت این بزرگ‌مرد عرصۀ علم بیان کرد:

عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به سابقه آشنایی خود با این مرحوم گفت: من حدود ۵۰ سال هست با دکتر علوی‌مقدم آشنایی دارم. چه در زمانی که در محیط دانشگاهی با ایشان در تماس بودم و چه بعد از آن که ارتباط خانوادگی و دوستی نزدیکی با ایشان داشتم. مرد شریف، دانشمند و انسان بزرگی بود.

وی افزود: دکتر علوی‌مقدم دو بُعد و دو چهره داشت. یک چهرۀ دانشگاهی و علمی داشت که در میان شاگردانشان، استادها و کل جامعۀ علمی کشور شناخته شده و ممتاز بودند و یک چهرۀ اجتماعی و فرهنگی. جمعیتی که می‌بینید الآن در مراسم خاکسپاری این مرد بزرگ شرکت کرده‌اند، شاید دو سوم آن‌ها به خاطر این بُعد شخصیت ایشان، اینجا جمع شده‌اند. ممکن است بخش عظیمی از این علاقه‌مندان با بعُد علمی ایشان کاری نداشته باشند. در بازار، شهر و به خصوص در سبزوار و از جهتی کل خراسان، دکتر علوی یک محور و یک مرکز بود.

یاحقی همچنین گفت: طیف وسیعی از دانشوران و فرهیختگان و خیرمندان و نیکوکاران گرد ایشان بودند به دلیلِ شخصیتی ممتاز و ویژه داشتند در اجتماع.

استاد تمام زبان و ادبیات فارسی ضمن اشاره به دوران همکاری با دکتر گفت: آن بخشی که من بیشتر با ایشان در تماس بودم بیشتر به دلیل شرایط شغلی، بعد علمی و دانشگاهی بود. سال‌ها قبل ما همکار شدیم و تا آخر بازنشستگی ایشان من افتخار همکاری با دکتر علوی‌مقدم را داشتم. البته افتخار شاگردی مستقیم در کلاس ایشان را نداشتم اما در محضرشان مثل یک شاگرد استفاده می‌کردم. سفرهای متعددی با هم رفتیم و آزمودم شخصیت این آدم را که اینقدر وسیع‌المشرب و بزرگ است.

وی ادامه داد: دانش ایشان به خصوص در حوزه قرآن‌شناسی و تفسیر قرآن و ادبیات فارسی و ارتباط ادبیات فارسی و تفاسیر قرآن شاخص و ممتاز بود و کتاب‌ها و مقالاتی که ایشان تألیف کردند عمدتاً در این موضوع بودند. جزئی‌تر بخواهم بگویم در واقع تخصص این بزرگوار بلاغت عربی و بلاغت قرآنی و انتقال این بلاغت به ادبیات فارسی و تطبیق آن بر موازین شعری بود و این تحلیلی بود که دکتر در مقالات و کتاب‌هایش انجام می‌داد.

یاحقی اظهار داشت: بخش دیگری از اشعۀ وجود ایشان بحث نوع ارتباطشان با شاگردان و دانشجویانشان بود. طیف وسیعی از دانشجویان ایشان که امروز استادان برجسته دانشگاه‌ها، دبیران آموزش‌وپرورش و معلمان این کشور هستند در سطوح مختلف مدیون دکتر علوی بودند. ایشان در دانشگاه‌های مختلف تدریس داشت و علاوه بر دانشگاه فردوسی مشهد در دانشگاه سبزوار نیز درس می‌داد.

استاد دانشگاه فردوسی مشهد در مورد علاقۀ دکتر علوی به زادگاهش گفت: ایشان به صورت ویژه به سبزوار اعتقاد و علاقه خاصی داشت. کمتر آدمی دیدم که اینقدر به شهر و دیار خودش وابسته باشد. نه تنها همیشه لهجه سبزواری در کلامش احساس می‌شد، بلکه دائماً واژه سبزوار را از ایشان می‌شنیدیم و نام سبزوار از زبان ایشان نمی‌افتاد. هر جا بود به مناسبتی از سبزوار می‌گفت. در واقع ترجیعِ سخنان ایشان «سبزوار» بود.

وی در پایان گفت: من به سبزوار تبریک می‌گویم با داشتن شخصیت‌های بزرگ و نام‌آوری از این قبیل و انشاا… مزار ایشان بعد از مرگ هم فیض علمی خواهد رساند به این شهر و این جوانان و آیندگانی که اینجا خواهند بود.

*منتشر شده در شماره ۱۳۰ هفته نامه ستاره شرق

عضویت در کانال تلگرام سبزواریان

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

theme